Droga medytacji

Z 2 Listu św. Pawła apostoła do Koryntian. Albowiem miłość Chrystusowa przynagla nas, gdy to rozważymy, że jeśli jeden umarł za wszystkich, tedy wszyscy pomarli. A za wszystkich umarł Chrystus, aby i ci, którzy żyją, już nie dla siebie żyli, ale dla tego, który za nich umarł i zmartwychwstał .(2 Kor 5,14-15) Jednym z istotnych problemów, z którym każdy musi się wcześniej czy później zmierzyć jest pytanie: co w życiu jest naprawdę istotne, a co nie? W przypadku chrześcijanina kwestia odpowiedzi na to pytanie sprowadza się do rozróżnienia między tym, co przemija, a tym, co trwa na zawsze. W tym opowiedzeniu się po stronie tego, co naprawdę istotne w perspektywie wieczności dostrzec można pewne echo, wyboru, przed którym Mojżesz stawiał Izraelitów: Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście a Pan, Bóg twój, będzie ci błogosławił. ) Ja dziś nakazuję ci miłować Pana, Boga twego, i chodzić Jego drogami, pełniąc Jego polecenia, prawa i nakazy.(…) Ale ...

Rekolekcje szczęśliwie dobiegły końca. Ten ostatni tydzień był dobrym czasem pustyni, na którą warto czasem się udać nie po to, aby uciec od ludzi, ale po to, aby być bliżej Boga. W tym wypadku, Ci wspaniali ludzie, z którymi dane było mi tam być tylko umocnili to doświadczenie swoją obecnością, swoim świadectwem życia, swoją modlitwą i każdą okazją do tego by porozmawiać a przez to jeszcze mocniej odkryć i doświadczyć przemożnego działania Pana Boga w naszym życiu. Sądzę, że dzisiejsza Ewangelia także w jakimś sensie do tego doświadczenia pasuje. „Z pewnością powiecie mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie; dokonajże i tu, w swojej ojczyźnie, tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum" - powie Jezus do obecnych w synagodze w Kafarnaum. To prawda nie jest łatwo być ani sędzią, ani tym bardziej lekarzem we własnej sprawie. Sami dobrze o tym wiemy, gdy borykamy się z problemami, które nas dotykają, a które warto by rozwiązać. I wówczas często potrzebna jes...

Nie powinienem pisać, bo to rekolekcje. Obowiązuje milczenie. Niekoniecznie mnie, ale mógłbym się dostosować. W sumie się dostosowuję. Nie mówię tylko piszę:-) To trochę tak jak z tym Żydem, któremu wolno było w sobotę przejść jedynie krotką drogę szabatową (2000 łokci czyli po naszemu ok. 900 metrów). Przejście większego odcinka oznaczałoby według  Miszny  złamanie Prawa. Ale przecież od każdego prawa są wyjątki. Skoro prawo religijne zabrania Żydom przebywania w szabat drogi dłuższej niż droga szabatowa, lecz zakaz ten według tej samej Miszny nie dotyczył podróżowania na wodzie, to co bardziej praktyczni przedstawiciele Narodu Wybranego nalewali wody do butelki, którą następnie wkładali pod siedzenie np. wozu lub samochodu a potem jechali bez skrupułów gdzie oczy poniosą a właściwie gdzie poniosła ich w danym momencie potrzeba. W końcu podróżowali na wodzie, wiec zakaz prawa ograniczający drogę szabatową do 900 metrów ich nie obowiązywał.   Ale nie o tym miałem pis...

Dane mi zostało wyjechać w tych dniach na rekolekcje wraz ze Wspólnotami Jerozolimskimi. Powinienem przyjechać tutaj z "lękiem i drżeniem", wobec zadania, które wiem, że mnie przerasta. A jednak staję z ufnością, bo przecież tak naprawdę to nie ja prowadzę te rekolekcje, bardziej czuje się ich uczestnikiem. To Pan Bóg mówi, a że wybrał sobie tak marne narzędzie przez które chce mówić, to już Jego problem. W końcu nie z takimi problemami sobie radził. Niemniej proszę o modlitwę za owoc tych rekolekcji a resztę ufam Bóg sam doprowadzi do końca, jeśli to naprawdę pomysł, który pochodzi od Niego.

Odszedł Pasterz... Już tyle powiedziano ciepłych słów na temat zmarłego Księdza Prymasa, że cokolwiek napisze nie wiele już wniesie. Niech mi zatem wolno będzie podzielić się tym, co wyrasta z mojego osobistego doświadczenia. Spotykałem go wielokrotnie, w różnych sytuacjach i miejscach. Z jego rak otrzymałem także dar święceń. Nigdy jednak nie zapomnę dwóch osobistych spotkań z Księdzem Prymasem, które dotyczyły spraw dla mnie ważnych. Za każdym z tych spotkań stało doświadczenie spotkania z prawdziwym ojcem, zatroskanym o kapłana, kochającego swoich kapłanów i czerpiącego z wielkiego doświadczenia i mądrości, które rodziły tak potrzebny dystans do wielu rzeczy, którym potrafił zarazić, ucząc patrzeć na wiele spraw z Bożej perspektywy. A nade wszystko potrafił słuchać drugiego człowieka, z wielkim szacunkiem dla tego, z kim rozmawiał, kimkolwiek on był. I za to, że pan Bóg pozwolił wzrastać mojemu kapłaństwu przy takim biskupie, dziękuję, choć wiem, że wiele dobrych rzeczy wid...

Dzisiejsza liturgia słowa skłania nas by zatrzymać się na chwilę nad zagadnieniem wolności człowieka. Chyba o niczym tak często nie dyskutuje się we współczesnym świecie, jak właśnie o wolności. Jest to tak bardzo popularny temat, iż Ojciec święty Benedykt XVI mówi nawet, że „Ludzkie problemy najszerzej dyskutowane (…) we współczesnej refleksji moralnej sprowadzają się wszystkie do kwestii wolności człowieka”. A jeden ze współczesnych znanych filozofów dodaje, że: „O wolności człowieka tak bardzo często się dziś dyskutuje, iż nawet możemy podejrzewać, że tak naprawdę człowiek współczesny nie czuje się zbyt wolny”. Prawie dwa tysiące lat temu na terenie Cesarstwa Rzymskiego żył znany filozof Epiktet, który był niewolnikiem. Zresztą jego imię znaczyło właśnie tyle, co „kupiony”. Jego nauki jednak dowodzą, że człowiek, który się czuje wolnym w swoim wnętrzu, nawet gdyby nosił kajdany, jest w istocie wolnym. Mimo iż był niewolnikiem w swoim myśleniu był człowiekiem całkowicie niezależnym ...

Z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian. A zatem proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej. Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe. Miłość niech będzie bez obłudy! Miejcie wstręt do złego, podążajcie za dobrem! W miłości braterskiej nawzajem bądźcie życzliwi! W okazywaniu czci jedni drugich wyprzedzajcie! Nie opuszczajcie się w gorliwości! Bądźcie płomiennego ducha! Pełnijcie służbę Panu! Weselcie się nadzieją! W ucisku bądźcie cierpliwi, w modlitwie – wytrwali! A Bóg nadziei niech was napełni wszelką radością i pokojem w wierze, abyście obfitowali w nadziei i mocy Ducha Świętego (Rz 12,1-2.9-12. 15,13). Jednym z tematów poruszanych przez św. Pawła jest doświadczenie pełni życia, którą może człowiek osiągnąć w Chrystusie. Św. Paweł je...