Droga medytacji

  Drodzy Medytujący, Dwadzieścia lat minęło jak jednej dzień. I wprawdzie Jezus uczy, że „kto przykłada rękę do pługa a wstecz się ogląda nie nadaje się do Królestwa Bożego", to podejmę pewne ryzyko duchowe, bo jakże tu nie spoglądać wstecz na te minione dwie dekady, które były pełne cudów zarówno w moim życiu jak i w historii Wspólnoty Medytacyjnej. Zwłaszcza, że na naszym święcie były osoby, które historii naszej Wspólnoty nie znają i pytały, czy nie można by jej przytoczyć. A ponieważ nie było okazji w sobotę, to uczynię to tutaj. Ci, którzy ją znają i pisali swoim życiem i obecnością we wspólnocie mogą sobie odpuścić ten akapit. [dla ułatwienia ile tekstu opuścić historia naszej wspólnoty będzie na niebiesko A zatem dokonam pewnej retrospektywy z mojego punktu widzenia, co nie oznacza, że inni nie maja prawa do swojego, więc proszę o wybaczenie mojego subiektywnego spojrzenia. Dawno, dawno temu… A tak serio, to w 2007 roku w królewskim Krakowie odbywało się pierwsze MEDITATIO...

 

  Z Ewangelii według Świętego Łukasza Jezus, przebywając w jakimś miejscu, modlił się, a kiedy skończył, rzekł jeden z uczniów do Niego: «Panie, naucz nas modlić się, tak jak i Jan nauczył swoich uczniów». A On rzekł do nich: «Kiedy będziecie się modlić, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciw nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie». (Łk 11, 1-4) Czytając dzisiejszą Ewangelię chciałbym postawić pytanie i Tobie i sobie: czy kiedykolwiek ktoś podszedł do Ciebie i pytał Cię jak się modlisz? Nie o to, jak modlitwa jest Twoją ulubioną? Albo jaki masz pomysł, żeby znaleźć czas na modlitwę? Ale wprost: JAK SIĘ MODLISZ? Wbrew pozorom to bardzo osobiste pytanie. Ale ważne, bo jest świadectwem naszej zażyłości z Jezusem. Trudno nie przywołać w tym miejscu znanej historii z życia św. Jana Marii Vianneya, który obserwując swoj...

Z Ewangelii według św. Łukasza Gdy Jezus z uczniami szedł drogą, ktoś powiedział do Niego: „Pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz”. Jezus mu odpowiedział: „Lisy mają nory i ptaki podniebne – gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł położyć”. Do innego rzekł: „Pójdź za Mną”. Ten zaś odpowiedział: „Panie, pozwól mi najpierw pójść pogrzebać mojego ojca”. Odparł mu: „Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże”. Jeszcze inny rzekł: „Panie, chcę pójść za Tobą, ale pozwól mi najpierw pożegnać się z moimi w domu”. Jezus mu odpowiedział: „Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego” (Łk 9, 57-62). „ Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł położyć.” Ta bezdomność Boga w świecie, który sam stworzył jest pełna znaczenia. O niej też mówi św. Jan Apostoł w Prologu swojej Ewangelii: "Przyszedł do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli". „Rzecz jasna – jak pisał Merton – ż jeżeli ...

  Z Ewangelii według Świętego Łukasza Jezus zwołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami oraz władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. Mówił do nich: «Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, pozostańcie tam i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśliby was gdzieś nie przyjęli, wychodząc z tego miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim!» Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie . (Łk 9, 1-6) To, o czym mówi dzisiejsza Ewangelia, można nazwać pre-ewangelizacją. Albo można powiedzieć, że Pan Jezus wysłał swoich uczniów na praktyki apostolskie. Nie był to bowiem jeszcze czas na głoszenie dobrej nowiny o zbawieniu dokonanym przez Chrystusa. W tamtym momencie bowiem Pan Jezus nie dokonał jeszcze naszego odkupienia przez śmierć na krzyżu, i jeszcze nie zmartwyc...

  Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza Jezus powiedział do tłumów: «Z kim mam porównać ludzi tego pokolenia? Do kogo są podobni? Podobni są do dzieci przesiadujących na rynku, które głośno przymawiają jedne drugim: „Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wy nie płakaliście”. Przyszedł bowiem Jan Chrzciciel: nie jadł chleba i nie pił wina; a wy mówicie: „Zły duch go opętał”. Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije; a wy mówicie: „Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników”. A jednak wszystkie dzieci mądrości przyznały jej słuszność». (Łk 7, 31-35) Niezadowolenie i narzekanie to – jak często mówią – przywara Polaków. Jest to cecha, która rzuca się w oczy zwłaszcza ludziom wychowanym w innej kulturze, którzy przyjechali do Polski, żeby tu żyć. Z czego wynika tendencja do narzekania? Wynika często z obserwacji tego, co nas otacza i dotyka osobiście. Wydaj się nam, że mamy wiele powodów ku temu, by narzekać, bo czasami naprawdę jest bardzo źle. Rzeczywistość, kt...